<#KEYWORDS:[WORDS:<Grafika scenowa - tło, czy sztuka? >]#><#SCROLLS:[BYLINE:1][BYPAGE:1][BYTWOPAGES:0]#><#JLIMIT:[C1LMARGIN:10][C1RMARGIN:630][C2LMARGIN:10][C2RMARGIN:300]#>
<#JUSTIFY:[TYPE:2]#><#FONT:[BOLD:1][FACE:<arial.ttf>][AALIASED:1][SIZEX:12][SIZEY:16][COLOR:0xFFFFFF40]#>Grafika scenowa - tło, czy sztuka?
<#FONT:[FACE:<arial.ttf>][BOLD:0][SIZEX:10][SIZEY:12 ][COLOR:0xFFFFFFFF]#><#TITLE:[CAPTION:<Grafika scenowa - tło, czy sztuka?>][AUTOSCROLL:1]#>

	  <#PICTURE:[FILENAME:<pics/clip6.gif>][SIZEX:200][SIZEY:200]#>

















Przeglądanie działu pixel na <#LINK:[COLOR:0xFFE1D1BE][ACTCOLOR:0xFF016DFF][VISCOLOR:0xFFC0C0FF][ACTION:<EXE:www.scene.pl>][CAPTION:<www.scene.pl>][AUTOSCROLL:1]#>scene.pl<#ENDL:#> czasem zmusza do myślenia. Myślenie to z pewnością nie jest efektem wrażeń estetycznych jakich dana praca dostarcza - jest raczej wynikiem pracy organu zwanego mózgiem, który bez myślenia zapewne by nie istniał <#FONT:[COLOR:0xFFB8AA98]#>(bo by się skurczył do rozmiarów orzeszka ziemnego, nota bene chętnie bym takowego w tej chwili spożył... ehm, to była aluzja żeby ktoś się pylnął po orzeszki...)<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#>. 

Dobra, dość filozofowania. Opiszę Wam jak to rano przysnęło mi się w wannie i doszedłem do wniosku, że jestem stworzony do wielkich rzeczy. Wiecie jak ludzie dbają o pozory. Ja mam to już za sobą. Mogę teraz tworzyć rzeczy, o których inni mogą tylko marzyć. Głupie prawda? Ano jak niektóre prace na pixlu ;). Niemniej tak zupełnie poważnie, to do napisania tego artykułu zmusił mnie w zasadzie jeden prosty fakt - zobaczenie zajawki coverka z kolejnej odsłony Bestii <#FONT:[COLOR:0xFFB8AA98]#>(czyli tej, którą zapewne w tej chwili czytacie, co więcej mogę się z Wami założyć o 10 flaszek, że to właśnie w tej chwili robicie)<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#>. 

I tak, do głowy wpadła mi iście oczywista myśl - prace dopracowane i estetyczne wnet okrzykiwane są mianem sztuki. Ile w tym prawdy nie wiadomo. Bóg raczy wiedzieć, czy za lat x prace scenowe będą jeszcze pamiętane, czy ktokolwiek padnie z zachwytu obejrzawszy trójwymiarowego pająka wyglądającego jak przejechany kapsel po piwie. Ryzyko takie bez wątpienia istnieje, stety, lub niestety. Zależy jak bardzo ów pająk ów przejechany kapsel przypomina.

Dość abstrakcyjnie to wszystko opisuję, grając nieco na nosie Mr.Byte'a, który twierdzi, że artykuły powinne być na temat, mieć wstęp, rozwinięcie i zakończenie. Otóż kto powiedział, że tak musi być? Gdyby przyjąć, że człowiek musi mieć dwie ręce i dwie nogi, w dodatku symetryczne, to Picasso nie zrobiłby takiej furory. Zatem wniosek prosty jak kwadratura koła - należy wychodzić myślami poza przyjęte schematy <#FONT:[COLOR:0xFFB8AA98]#>(bo to szmaty - taki intelygentnee rym - proszę nie korygować - to do korekty jakby ktoś się jeshche tego nie domyślił)<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#> i wytyczać nowe drogi rozwoju scenowej kultury, ukazywać nowe możliwości scenowej braci.

Granica pomiędzy estetyką i wrażeniami wizualnymi jakie grafika wywołuje, a sztuką jest niezwykle cienka, lecz jednocześnie trudna do przekroczenia. Bardziej istotne jest zatem pytanie, jaką rolę grafika odgrywa na scenie. Czy sama w sobie jest produktem finalnym, tj. mogącym istnieć osobno, czy też indywidualnie, czy może stanowi ona jedynie tło, do bardziej rozbudowanych i docenianych tworów - takich jak na przykład dema.

Zdawać by się mogło, że odpowiedź jest oczywista, jednakże w tym wypadku pozory mogą mylić. O ile kwestia paneli magazynu dyskowego jest kwestią nad którą niewiele trzeba się zastanawiać - panele są elementem uzupełniającym, o tyle sprawa covera nie jest już taka prosta. No bo z jednej strony jest to nieodłączny element tego rodzaju produkcji <#FONT:[COLOR:0xFFB8AA98]#>(magazynu)<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#>, z drugiej jednak taka praca miałaby szanse na inny żywot.

Podobnie rzecz ma się zresztą z muzyką. I tak człowiek myślący <#FONT:[COLOR:0xFFB8AA98]#>(btw. przerwa konkursowa: drogi czytelniku - czy uważasz się za przedstawiciela Homo Sapiens? Możliwe odpowiedzi: TAK/NIE - rozwiązanie w dalszej części artykułu, czyli za chwilę bo zamierzam go jak najszybciej skończyć)<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#> dochodzi do wniosku, że ta cała scena, te wszystkie magazyny, to tak naprawdę tło dla prawdziwej i niezależnej sztuki - muzyki i grafiki, które same mogłyby egzystować, natomiast scena i inne produkcje scenowe już nie. Wyobraźmy sobie demo bez jakiegokolwiek dźwięku i bez obrazu. A grafikę i muzykę bez dema? Można sobie wyobraźić? No właśnie. Tak jest, jestem rasistą demowym. A teraz rozwiązanie konkursu: jesteś tym, za kogo się uważasz. Wniosek? Jeśli na postawione wcześniej pytanie odpowiedziałeś(aś) <#FONT:[COLOR:0xFF6B8DFD]#>"TAK"<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#>, to znaczy ni mniej ni więcej, iż jesteś na nieco niższym poziomie ewolucyjnym niż piszący ten artykuł. Dlaczego? Ano bo piszący ten artykuł uważa siebie za przedstawiciela Homo Sapiens Sapiens. Natomiast czytelnik, który odpowiedział <#FONT:[COLOR:0xFF6B8DFD]#>"TAK"<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#> jest przedstawicielem rodzinki Homo Sapiens Neandertalis. Pytanie tylko jak się to ma do używania przez owych osobników narzędzi kamiennych, a wiadomo, komputer z kamienia nie jest. Wniosek? Może jest przedstawicielem Homo Sapiens Sapiens, tyle że jeszcze nie do końca tego świadomym.

Zakręcone jak ruski termos? Ano - jak to sztuka...

<#FONT:[BOLD:1]#><#FONT:[COLOR:0xFFFFFF40]#>Ural.Suspend<#FONT:[BOLD:0]#><#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#>
