<#KEYWORDS:[WORDS:<Tolerancja >]#><#SCROLLS:[BYLINE:1][BYPAGE:1][BYTWOPAGES:0]#><#JLIMIT:[C1LMARGIN:10][C1RMARGIN:630][C2LMARGIN:10][C2RMARGIN:300]#>
<#JUSTIFY:[TYPE:2]#><#FONT:[BOLD:1][FACE:<arial.ttf>][AALIASED:1][SIZEX:12][SIZEY:16][COLOR:0xFFFFFF40]#>OUUU.. TOLEEERANCJAAA?
<#FONT:[FACE:<arial.ttf>][BOLD:0][SIZEX:10][SIZEY:12 ][COLOR:0xFFFFFFFF]#><#TITLE:[CAPTION:<Tolerancja>][AUTOSCROLL:1]#>

lyfu: artykulik jest do gazetki szkolnej :> taka mała polemiczka, chciałem wepchnąć kilka słów własnej zajawki miedzy mętne wiersze zakompleksionych licealistów i opisy wycieczek do teatru. Jeszcze nie wiem czy przeszło selekcje. Gazetki szkolne rulz. Cheerz!

Jaka tolerancja?
Wszyscy o tym piszą, wszyscy niby są tolerancyjni, ale to tylko puste słowa. Ja tylko obserwuję, nie chcę nikogo oceniać. Ogólnie nie jest źle, ale nie mówmy o tolerancji, to tylko pozory. Jaka tolerancja?

Śmieszni są ci wszyscy ludzie, zachwycający się tymi swoimi dziesięcioma miliardami neuronów, wypełnionych niesamowitą inteligencją. Kilku osobom udało dostać się do tej, a nie innej szkoły i jest to już niesamowity powód do dumy, do wywyższania się i uniesienia ponad ludzki pył. Mózgi kipiące zarozumiałością, wyuczona pycha i świadomość boskiej doskonałości. Piątka z matematyki czy fizyki jest tutaj istną nirwaną, naznaczeniem - przynależnością do elity nowej generacji.

<#FONT:[COLOR:0xFFEDEF61]#>Intelektualiści..<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#> nastoletnie wegetujące roślinki, taplające się w nawozie swojego ograniczenia. Ikar latał wysoko i z wysoka spadał. Jasiek Muzykant wszędzie muzykę słyszał, skończył biednie, ale czytali o nim wszyscy. Kto jest pozytywny? Jest tu tyle takich, niedowartościowanych, trzymających głowę mocno zadartą do góry, przećpanych swoją genialnością. Czy zadaniem tej szkoły jest produkcja samych takich zombies, oceniających ludzi po teście IQ? Czy uczniowie znający tysiące wyuczonych regułek mają prawo do wywyższania się nad innymi, może bardziej otwartymi, bardziej szczęśliwymi?
Więcej dystansu. Gdyby nie przypadek, gdyby zarozumiały meteoryt nie uderzył w głupie dinozaury dzisiaj nie byłoby nas. Gdyby nie ewolucyjny przypadek nie byłoby naszej pseudointeligencji, milionów naszych dzieł, wynalazków, pustej poezji, nawet tej stuletniej szkoły. I co z tego? źle jest?
Więc cieszmy cię, że żyjemy, w końcu tyle innych plemników obumiera wsiąkając w pościel. Czaicie klimat? Po co cała ta szopka, cały ten wyścig szczurów? Wszyscy się deptają, gryzą, wyśmiewają, bo ktoś jest gorszy, a ktoś jest lepszy; bo komuś wydaje się, że jest niesamowicie inteligentny, że jest reinkarnacją Kopernika, Einsteina i Platona razem wziętych. Latajcie wysoko - olewajcie i wyśmiewajcie innych; upadajcie boleśnie - i nie dziwcie się, że wszyscy wtedy chętnie na was naleją i bynajmniej nie spłynie to po was jak ciepły letni deszcz. Ale, ale.. czemu nie?

Siedzę w klasie na przerwie i słyszę genialną rozmowę na temat wyższości białej rasy nad rasą czarną. Naukowo jest rzekomo udowodnione, że ludzie biali są bardziej inteligentni od ludzi czarnych. Hitler miał fajny pomysł, fajne inicjatywy, tyle, że trochę nie w porządku do nich podchodził. Ręce opadają. Kwiat polskiej młodzieży, zaczytani w tomikach poezji, a nie w <#FONT:[COLOR:0xFF00FF00]#>CKM-ie<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#>, słuchający muzyki klasycznej, a nie wulgarnego hip-hopu, poznający świat przez pryzmat regułek, a nie zmysłów i własnych doświadczeń. Mam ciemnoskórego znajomego, jest uchodźcą z Azerbejdżanu, ma trzydzieści lat i na imię <#FONT:[COLOR:0xFF00FF00]#>Zabir.<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#> To wspaniały gość, który po prostu próbuje sobie jakoś radzić, musiał uciekać przed wojną, teraz nie ma już powrotu.
No proszę, niech któryś z czyściutkich białasów wpadnie do Artklubu <#FONT:[COLOR:0xFFB8AA98]#>(jest tam ochroniarzem)<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#> i powie mu, co myśli o kolorze jego skóry. Ostatnio trzech młodych, w stanie wskazującym na spożycie, w późnych wieczornych godzinach pytało uprzejmie <#FONT:[COLOR:0xFF6B8DFD]#>"czego tu k.. szukasz ch.."<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#> itd. Złamał sobie na nich nadgarstek i pokaleczył się szkłem. Czy to prawda, że pierwsi ludzie byli czarni? A barwnik skóry zaczął się zmieniać wraz z ich migracjami po kontynentach? Czy to możliwe, że Adam i Ewa byli ciemnoskórzy, czy to możliwe by Bóg był czarnuchem?

<#FONT:[COLOR:0xFFEDEF61]#>Otwieram Postscriptum.<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#>
W swoim artykule o hiphopie S. Stodolak pisze, że on i jego przyjaciel w ekstazie eksplodującej czystej inteligencji napawa się piękną wonią kwiatów... z najpiękniejszych łąk własnej zarozumiałej próżności. Ja deptam te kwiaty - przerażające narcyzy z przeżerającą płuca wonią zawiści i nietolerancji. Nie uważam, że ta muzyka jest dobra, uważam jedynie, że moim zdaniem jest pozytywna, że daje mi bardzo wiele. Sięga głęboko, przedziera się przez bariery i ludzkie ograniczenia, niszczy mury odwiecznych schematów.
Któryś z kolei raz czytam twój artykuł i po raz kolejny dochodzę do wniosku, że w zasadzie jest to sztuka dla sztuki, pisanie o pisaniu, dużo gadania, mało argumentów. Nie znalazłem tu nic nowego, co nie byłoby kolejnym powieleniem szeroko znanych opinii. Rozbroił mnie twój argument o <#FONT:[COLOR:0xFF00FF00]#>Galileuszu<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#> - słońce świeci, ziemia się kręci - to są fakty. Muzyka to tylko muzyka, to symfonia bitów, to kilkaset słów zespolonych rymem i siakiś tam klimat. Niektórzy tego słuchają i jest w porządku, inni słuchają czegoś innego i także jest super. To kwestia gustu, dyskusje do niczego tutaj nie doprowadzą, bo nikt nigdy nie będzie mieć racji. Kiedyś <#FONT:[COLOR:0xFF00FF00]#>Elvisa<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#> można było pokazywać jedynie od pasa w górę, bo ruchy jego nóg były... niemoralne. To takie argumenty, może tobie wystarczają. Dla mnie to żadne argumenty. W jednym ze swoich wierszy napisałeś: <#FONT:[COLOR:0xFF6B8DFD]#>"oczekujemy szacunku od ofiar naszych krzyków i oszczerstw".<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#> Naprawdę ciekawa koncepcja kontaktu z resztą świata. Podziwiam cię, najpierw wyzywasz od dresów, a gdy do naszej klasy przychodzi żądny krwi dres dziwisz się dlaczego on chce z tobą rozmawiać za pomocą trochę innych argumentów. Ale cóż, przecież się nie boisz, przecież wcale nie trzęsiesz się ze strachu, tylko na spokojnie podchodzisz i od<#FONT:[COLOR:0xFF6B8DFD]#> "szanowny dresie.."<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#> rozpoczynasz swój wywód na temat ułomności hip-hopu.
Nie krytykuję ludzi, krytykuję tylko zjawiska, które powstają za ich sprawą. Hip-hop jest dla wszystkich, dla chłopaków siedzących cały dzień na ławce, dla dyskomułów wciągających amfetaminę, dla złodziei samochodów, dla chłopaków, którym <#FONT:[COLOR:0xFF6B8DFD]#>"tatuś nie kupi na osiemnastkę cinquecento, tylko czekoladę... z orzechami".<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#> Ale ja także mam prawo tu być, mam prawo słuchać tego czego chcę, bez względu na to, co inni o tym myślą. Ja nie krytykuję muzyki, której ty słuchasz, powiem więcej, mam z nią duży kontakt, mam do niej szacunek. I dystans.
Ty nie masz dystansu do niczego, spełniasz rolę krzykacza - takiego królewskiego błazna, któremu wydaje się, że swoimi wyzwiskami zmieni bieg wszechświata. Ale, ale.. rób co chcesz, myśl co chcesz, mów co chcesz. Jeśli tak lubisz to czemu nie?
Jeśli lubisz wyzywać od dresów każdego, kto słucha czegoś innego niż ty, to czemu nie? Jeśli sprawia ci przyjemność nazwanie mojego kolegi z innej klasy pedałem tylko dlatego, bo nie podoba ci się jego wygląd, to czemu nie? Rób co chcesz, niczego nie żałuj, ze swoimi emocjonalnymi ułomnościami przez życie pedałuj.

Było kiedyś coś takiego jak ruch hippie. Młodzież w kolorowych dzwonach, obwieszona pacyfami uciekała z domów, paliła blanty, kochała się pod gołym niebem, słuchała muzyki. Sprzeciwiali się wojnie w Wietnamie, chcieli pokoju, tolerancji, miłości. I żyli w swoich złudzeniach, z wypalonymi mózgami, z przećpanym wzrokiem, w ekstazie życia. Byli odurzeni, ale szczęśliwi.
A my jacy jesteśmy? Pierwszą dzisiejszą alternatywą hippie, która nasuwa mi się na myśl jest hip-hop. Zjawisko skazane z góry na przegraną, potępione i moralnie zakazane; niszczące schematy, odrzucające ograniczenia, szerzące pozytywne klimaty i wskazujące jakiekolwiek alternatywy dla młodzieży. Che, che.. pokój, wolność, wieczność. Hip-hop - muzyka duszy...

<#FONT:[BOLD:1]#><#FONT:[COLOR:0xFFFFFF40]#>Grzegorz Gajewski<#FONT:[BOLD:0]#><#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#>
(<#LINK:[COLOR:0xFFE1D1BE][ACTCOLOR:0xFF016DFF][VISCOLOR:0xFFC0C0FF][ACTION:<EXE:mailto:with@o2.pl>][CAPTION:<with@o2.pl>][AUTOSCROLL:1]#>with@o2.pl<#ENDL:#>)

