<#KEYWORDS:[WORDS:<Kapitalizm - znaczy dobrobyt? >]#><#SCROLLS:[BYLINE:1][BYPAGE:1][BYTWOPAGES:0]#><#JLIMIT:[C1LMARGIN:10][C1RMARGIN:630][C2LMARGIN:10][C2RMARGIN:300]#>
<#JUSTIFY:[TYPE:2]#><#FONT:[BOLD:1][FACE:<arial.ttf>][AALIASED:1][SIZEX:12][SIZEY:16][COLOR:0xFFFFFF40]#>Kapitalizm - znaczy dobrobyt?
<#FONT:[FACE:<arial.ttf>][BOLD:0][SIZEX:10][SIZEY:12 ][COLOR:0xFFFFFFFF]#><#TITLE:[CAPTION:<Kapitalizm - znaczy dobrobyt?>][AUTOSCROLL:1]#>

Można zagrać w skoki narciarskie na komputerze, jednak tutaj też dochodzi do jawnej niesprawiedliwości - nie zawsze się wygrywa. Staram się zrozumieć niektóre zasady które rządzą tym światem. Nie udaje mi się to jednak. Wiem mniej więcej, raczej wydaje mi się mniej więcej gdzie jest sprawiedliwość, co jest złe, jak powinno być - właśnie jak powinno być, tylko jak do tego doprowadzić? Czy samo pisanie o danym problemie coś zmienia? Jakoś nie wydaje mi się. Czytam teraz dużo takich autorów jak Kirshner, Huntington, Baumann, Barber i innych, którzy też piszą co jest złe w świecie kapitalistycznym, co niszczy, trawi nasz świat. Wszyscy piszą że trzeba zmienić myślenie w stosunku do biednych, a Baumann wręcz pisze o biednych i innych odrzuconych, że zostali odrzuceni poza nawias społeczeństwa konsumpcyjnego i przestają się liczyć, nikomu nie są potrzebni. Pisze że należy maksymalizować zyski, przy minimalizowaniu kosztów, a jak je najszybciej osiągnąć? Poprzez oczywiście redukcję zatrudnienia. Giełda nagradza w zasadzie tych którzy mają duże zyski, niskie zatrudnienie itd. Nasuwa się tutaj przykład telekomunikacji która ogłosiła zwalnianie ludzi - giełda zareagowała od razu - akcje przedsiębiorstwa rosną. Kiedy spółka ogłosiła mniejszy zysk! Niż zakładano akcje zaczęły spadać - a przecież spółka przynosiła zysk! Wiadomo jednak że redukcja kosztów poprzez zmniejszenie zatrudnienia zwiększy zysk. Łatwiej zwiększyć zysk zwalniając ludzi, niż poszerzać zakres usług. Na obszarach wiejskich, telefonizacji nie można się doprosić. Duży koszt, mały zysk. A jaki zysk się liczy, oczywiście że maksymalny. Jak walczyć z takimi mechanizmami rynku, pisać? Chociażby to któraś gazeta wydrukowała to co z tego. Zmieni to strategię działania rynku. Kapitalizm jest odhumanizowanym sposobem wyzysku człowieka - winny jest nie przedsiębiorca - konkretna firma, czy też osoba, lecz rynek, parkiet; w niektórych krajach rząd którego decyzje mają jeszcze wpływ na gospodarkę. Jednak dąży się coraz bardziej do oddzielenia gospodarki od władzy. Można więc stwierdzić, że można odciągnąć rząd od faktycznego decydowania w wielu sprawach, władzę przejmą korporacje i multikorporacje <#FONT:[COLOR:0xFFB8AA98]#>(przejmą? Już wiele przejęły)<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#>. Wszystko na pierwszy rzut oka wydaje się logiczne i sprawiedliwe - rynek reguluje potrzeby, popyt i sprzedaż. W jakim celu potrzebny jest rząd? W minimalnym zakresie decyduje o polityce socjalnej, utrzymaniu szkolnictwa i paroma pomniejszymi sprawami. Aczkolwiek ogromny wpływa na decyzje mają korporacje, to one zatrudniają ludzi, to one mają pieniądze - to one mogą wpływać na rząd przez tzw. lobbing. Przecież nie będzie walczyła grupa zastraszonych obywateli. A biedni, odrzuceni itp. Nie mają szans bardzo się zorganizować, nie mają szans nawet dojechać na wspólną manifestację bez pieniędzy. Poza tym są łatwi do pokonania przez aparat władzy. Wystarczy wysłać prewencyjne odziały policji przeciwko <#FONT:[COLOR:0xFF6B8DFD]#>"brudasom"<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#>. Samo społeczeństwo - to które ma pracę i należy do konsumpcyjnego lewiatana, będzie przeciwne zawieruchom społecznym, protestom. Grupa protestujących i tak właściwie nie ma nic do powiedzenia poza <#FONT:[COLOR:0xFF6B8DFD]#>"chcemy pracy i chleba"<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#>, nie ma przywódców, nie ma programu, nie ma partii. Jest więc masą i siłą ludzi nie posiadających żadnych możliwości działania. Jej działania ograniczają się do narzekania. Niektórym szczęśliwcom uda się wyrwać z tego środowiska. Reszta tam zostanie, nawet nie będzie chciała, choćby im zaproponować pracę, pracować. Oni już przyjmują taki los jaki mają. Wyrzuceni poza nawias, uciekają w alkohol i narkotyki. Niektórzy właśnie przez używki wpadają w taki a nie inny stan. Jednak czy nie powinno im się pomagać? Wielu ludzi mówi - to jego wina, czemu pije, czemu nie weźmie się do roboty? Może to i prawda, lecz jeżeli im nie będziemy pomagać - to gdzie nasze człowieczeństwo. Jestem lepszy bo mam pracę, skończyłem dobrą szkołę? Zastanówmy się jako społeczeństwo <#FONT:[COLOR:0xFFB8AA98]#>(jak mi się marzy)<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#> obywatelskie nad tym.
A propos tego co napisałem. Nasi wspaniali politycy piszą żeby zdobyć pracę,  szansa jest edukacja, dwa języki, dobre studia. Tak może to i racja, lecz zapominają oni że nie wszyscy ludzie są super inteligentni i skończą wyższe uczelnie. Dla kogoś ukończenie szkoły średniej jest wielkim wysiłkiem, a dla niektórych ukończenie zawodówki w normalnym trybie sukcesem. Czy ci ludzie nie mają już prawa do pracy? Do życia, do godziwego zarobku. A studenci innych kierunków - filozofii, teologii, pedagogiki, orientalistyki itd. czy oni mają studiować wszyscy na uczelniach technicznych? Co z artystami, muzykami? Mamy tworzyć technokratyczne społeczeństwo - które pracuje, buduje, je, śpi. Wszystko pod kontrolą maszyn, wszystko z maszyny. W końcu kuchenka mikrofalowa tak się rozwinie, że pewnego dnia stwierdzi że najlepszym dla jej właściciela co mu może dać będzie jego zabójstwo. Cześć. 

<#FONT:[BOLD:1]#><#FONT:[COLOR:0xFFFFFF40]#>Crasher<#FONT:[BOLD:0]#><#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#>
