<#KEYWORDS:[WORDS:<Człowiek  >]#><#SCROLLS:[BYLINE:1][BYPAGE:1][BYTWOPAGES:0]#><#JLIMIT:[C1LMARGIN:10][C1RMARGIN:630][C2LMARGIN:10][C2RMARGIN:300]#>
<#JUSTIFY:[TYPE:2]#><#FONT:[BOLD:1][FACE:<arial.ttf>][AALIASED:1][SIZEX:12][SIZEY:16][COLOR:0xFFFFFF40]#>Człowiek 
<#FONT:[FACE:<arial.ttf>][BOLD:0][SIZEX:10][SIZEY:12 ][COLOR:0xFFFFFFFF]#><#TITLE:[CAPTION:<Człowiek >][AUTOSCROLL:1]#>
- rodzi się, żyje, umiera. Tylko jaki jest tego sens?

... I przyszedł na świat 5 lipca 1985 roku. Dla całej rodziny wielkie święto. Bo oto jest! Pierwsze dziecko, syn, spadkobierca wielkiego dziedzictwa. Nadeszły i chrzciny... Wszędzie słyszane słowa: <#FONT:[COLOR:0xFF6B8DFD]#>"jaki on śliczny", "jaki on przystojny", "to chyba najbardziej kochane dziecko na świecie"<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#>... Ale wszystko minęło. Przestał być wychwalany, rozpieszczany, kochany.  Jak to mówią - skończył się dzień dziecka. Rodzice jak to rodzice, praca i praca. Najważniejsza dobra płaca. Jak rodzice nie mają czasu, to kto wychowuje dziecko? Dziadkowie. 
Zaczęła się szkoła, a rodzice w pracy... Skończyła się szkoła podstawowa, zaczęła się średnia.
- Mamo, mogę cię o coś prosić?
- Co tym razem? Nowy komputer? Rower? Czy może coś innego?
Chłopak nie uświadczył szczęścia, nie uświadczył miłości. Kochał, jednak nie był kochany. Ile razy przychodził do mnie nocować, bo u niego w domu był całonocny bankiet. Ileż to razy żalił się na rodziców, na świat, na głupi los... Na to, że osoba którą kocha nie zwraca na niego uwagi. Że nie odwzajemnia jego uczuć. Los nieszczęśliwie zakochanego człowieka jest bardzo ciężki. Wiem po sobie. Jednak najgorzej jest żyć z ludźmi, których tylko obchodzi jak wypracować ten 1000 złotych więcej...
Ale na co narzekać? Miał co chciał,  miał kumpli. Grali z nim w piłkę, w kosza, chodzili do kina. Czego więcej chcieć? Otóż nic bardziej mylnego. Miał wszystko, bo łatwiej rodzicowi jest coś kupić niż porozmawiać. Miał kolegów, bo jego ojciec umiał załatwić przepuszczenie do następnej klasy. Bo mógł <#FONT:[COLOR:0xFF6B8DFD]#>"pożyczyć"<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#> im pieniądze... Jednak to nie to w nim było najważniejsze. Umiał słuchać, dotrzymać tajemnic, pomóc w najgorszych chwilach... Najlepszy przyjaciel...
W nocy z 4 na 5 lipca też był u Niego w domu bankiet... Koło południa, 5 lipca przyszli do mnie jego rodzice, z pytaniem czy Robert znowu u mnie nocował. Tym razem moja odpowiedź była przecząca. 

... I odszedł z tego świata. 5 lipca 2002 roku. Dla całej rodziny wielka żałoba. Nadszedł dzień pogrzebu... Wszędzie słyszane słowa: <#FONT:[COLOR:0xFF6B8DFD]#>"był dobrym i grzecznym dzieckiem", "miał tyle życia przed sobą", "był kochany jak nikt na świecie"<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#>... Ale wszystko minęło.


Ja powiem jedno, nikt Cię Robercie nie zapomni...


<#FONT:[BOLD:1]#><#FONT:[COLOR:0xFFFFFF40]#>Rzs//Hdd+RuSH! (a.k.a. Radosław Sawicki)<#FONT:[BOLD:0]#><#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#>
<#LINK:[COLOR:0xFFE1D1BE][ACTCOLOR:0xFF016DFF][VISCOLOR:0xFFC0C0FF][ACTION:<EXE:mailto:rzs_hdd@box43.pl>][CAPTION:<rzs_hdd@box43.pl>][AUTOSCROLL:1]#>rzs_hdd@box43.pl<#ENDL:#>
