<#KEYWORDS:[WORDS:<Azki... Gadanie (Polemika) >]#><#SCROLLS:[BYLINE:1][BYPAGE:1][BYTWOPAGES:0]#><#JLIMIT:[C1LMARGIN:10][C1RMARGIN:630][C2LMARGIN:10][C2RMARGIN:300]#>
<#JUSTIFY:[TYPE:2]#><#FONT:[BOLD:1][FACE:<arial.ttf>][AALIASED:1][SIZEX:12][SIZEY:16][COLOR:0xFFFFFF40]#>Azki... Gadanie (Polemika)
<#FONT:[FACE:<arial.ttf>][BOLD:0][SIZEX:10][SIZEY:12 ][COLOR:0xFFFFFFFF]#><#TITLE:[CAPTION:<Azki... Gadanie (Polemika)>][AUTOSCROLL:1]#>

To co uwielbiam w dyskusjach, wojenkach, kłótniach to fakt, że można się dowoli wygadać, przelać wszystkie swoje  myśli, spostrzeżenia. Uderzyć milion razy głową w kamienną ścianę, rozplątać myśli, rozluźnić emocje. I nic poza tym, bo wszystko zawsze pozostaje takie  same. Trudno  jest  zmienić czyjąś opinię za pomocą polemiki, zazwyczaj czas zmienia ludzi, wewnętrzne kierunki zmieniają się wraz z przypływem doświadczeń. Jedno zagadnienie się nudzi, drugie nabiera niesamowitego znaczenia. Boskie. Jeżeli dodamy do tego umiar i szacunek do adresata polemiki to nawet niegroźne, nie  wywołujące żadnych zmian w psychice, zdrowiu, pozostawiające miłe uczucie wymiany zdań. Ale, ale.. to  co najdziwniejsze,  to co najbardziej oczywiste... każdy przedstawia swoje opinie, swoje argumenty, fakty.. i zazwyczaj obie strony tylko utwierdzają si  w swoich przekonaniach, zaciskają zęby, formuują swoje  argumenty. Nigdy nie spotkałem się jeszcze z przyznaniem oponentowi racji w sporze, gdzie na szali stawia się nie fakty, lecz opinie,chwilowe gusta, refleksje, przemyślenia. Czcze gadanie, ale kilobajty lecą.  Bardzo cieszy mnie fakt, że ludzie  czytają  moje teksty, jeszcze bardziej cieszy, że owe teksty bulwersują ich, zmuszają do podjęcia odwetu, aktu słownej kontfrontacji. To cudowne! Drogi  Bułku / Bullecie, znamy się nie od dziś, o ile dobrze pamiętam to znamy się, kiedy na scenie nie stawiałeś jeszcze pierwszych kroków. Miło to wspominam, wtedy jakoś tak bardzo się nie kłóciłem, nie czepiałem, nie narzekałem. Teraz wiele się zmienia,  zaczynam rzygać  sceną z nudów,  upadam na dno, zamykam oczy.. aby w kurewskim  natchnieniu na granicy rozstępujących się zmysłów ponownie je otworzyć, rozrzerzyć źrenice,upoić nocnym scenowym przemęczeniem. Kocham  to. Ciągle trwam, ciągle tu jestem, ciągle obecny dalej pedałuję przez scenowe opary. Od miłości do nienawiści jeden krok, jak mawiają. Każdy miewa takie huśtawki scenowych nastrojów, wysokie wzloty i bolesne upadki. Taka kolej rzecz, tak już jest, nie  można tego zmieniać, nie można krytykować, potępiać. Azki - super sprawa, naprawdę. Ale moim zdaniem tylko wtedy, gdy samemu się tworzy. Gdy rysowałem wręcz ubóstwiałem tę literkową sztukę. Nadal uwielbiam przejrzeć stare packi, te z klimatem - legendarne ipece, k-aa, pierwsze lopy, nieśmiertelne amigowe kolje. Ostatnio widziałem reflesje składu <#FONT:[COLOR:0xFF00FF00]#>freelancers<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#> - włączyłem, przejrzałem, poczułem, że upadł klimat. Ascii wyświetlane na kolorowym tle straciło dla mnie to coś, nie smakowało już tak samo. Taka kolej rzeczy, nic w tym złego. Nie potępiam was, źle mnie zrozumieliście - sam po prostu nie rysuję. Do czego przyczyniło się między innymi to, że w pewnym momencie zostało już tylko kilka osób, a reszta powoli odpadała. Dla mnie to była cudowna rzecz, takie typowo wewnętrzne przeżycie. Po co o tym dyskutować, po co mówić co jest lepsze? Nie rozumiem, jak można pisać polemiki  do czyichś refleksji? Nie udowodnisz swojej racji, bo ja nie podaję faktów, ukazuję tylko własne opinie, coś od siebie.  Jestem  młody, hormony jebią mi w organiźmie, co chwilę się zmieniam, co chwilę mam inne zdanie. Mi samemu ciężko jest to zrozumieć, ale taka jest prawda. :>

Nie przejmujcie się moimi opiniami. Niech was przed tym Bóg broni i wszystkie  świętych  zastępy! Twórzcie własną sztukę, bądźcie dumni z tego co robicie, ale starajcie się robić coś nowego, jednocześnie nie niszcząc starych klimatów. Bądźcie   nowym, zajebistym  ascii pokoleniem. Poznamy was po owocach, docenimy waszą pracę albo i nie. Nie możecie od nikogo tego wymagać. A nawet jeśli nie to nie możecie się  łamać,  niech  tacy  jak  ja sobie gadają, ale wy musicie trwać,
rysować, tworzyć. Kurwa, nie wolno wam odpaść! Jeszcze nie teraz. Podeślij mi czasem coś nowego na skrzynkę, jakieś swoje azki, swoją zajawkę. Chętnie  obejrzę, chętnie pochwalę i pokażę kolegom, których  dzisiaj już między nami nie ma. Mniej gadania, mniej polemiczek, które  do  niczego nie prowadzą, tylko niszczą zajebiste scenowe klimaty tak zwanego <#FONT:[COLOR:0xFF00FF00]#>friendshipu<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#>. Więcej ascii, więcej pozytywnych  nastrojów, więcej radości, wolności, pokoju, przyjaźni. Prawdziwa  przyjaźń to potęga. Tylko w pozytywnych wibracjach może powstać naprawdę dobre ascii, tylko w pozytywnych słowach może być dobrze odebrane. Liczę na was, liczę na wasze ascii - sztukę retro żyjącą w scenowcach  nowego tysiąclecia. Trzymajcie się i nigdy nie łamcie. Wszyscy my, którzy kiedyś rysowaliśmy, jesteśmy ciągle z wami i popieramy to co robicie, chociaż często mówimy co innego.. bo tak bardzo tęsknimy, za tym co utraciliśmy.

<#FONT:[BOLD:1]#><#FONT:[COLOR:0xFFFFFF40]#>lyfu.with / spiral-art<#FONT:[BOLD:0]#><#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#>
<#LINK:[COLOR:0xFFE1D1BE][ACTCOLOR:0xFF016DFF][VISCOLOR:0xFFC0C0FF][ACTION:<EXE:mailto:with@go2.pl>][CAPTION:<with@go2.pl>][AUTOSCROLL:1]#>with@go2.pl<#ENDL:#>
--13-1-2k3
