<#KEYWORDS:[WORDS:<Ech, muzyka... >]#><#SCROLLS:[BYLINE:1][BYPAGE:1][BYTWOPAGES:0]#><#JLIMIT:[C1LMARGIN:10][C1RMARGIN:630][C2LMARGIN:10][C2RMARGIN:300]#>
<#JUSTIFY:[TYPE:2]#><#FONT:[BOLD:1][FACE:<arial.ttf>][AALIASED:1][SIZEX:12][SIZEY:16][COLOR:0xFFFFFF40]#>Ech, muzyka...
<#FONT:[FACE:<arial.ttf>][BOLD:0][SIZEX:10][SIZEY:12 ][COLOR:0xFFFFFFFF]#><#TITLE:[CAPTION:<Ech, muzyka...>][AUTOSCROLL:1]#> 

	Bzz. . .  jak ja kocham szum mojego wiatraka w blaszaku, zwłaszcza że dawno go już nie miałem okazji słyszeć. Jutro mam lekki zestaw zajęć, nic męczącego ani wymagającego, więc bez stresu włączyłem komputer. Zainspirowała mnie do tego pewna myśl: otóż, gdy kilka minut temu odbębniałem swoje codzienne dwie godziny z fortepianem, zacząłem się bawić w ozdabianie akordów rożnymi dodanymi sekundami, septymami, wielokrotnymi opóźnieniami i powtarzaniem tych samych akordów w różnych przewrotach. 
	Pomyślałem wtedy że w zasadzie oprócz kilku autorów, nie widziałem już od dawna, czy raczej nie słyszałem w modułkach szczególnie bogatej harmonii. Coś tu jest nie tak, pomyślałem, jakim cudem nazywamy działalność scenowych muzyków jako <#FONT:[COLOR:0xFF6B8DFD]#>'twórczość'<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#> skoro brakuje w niej podstawowych wyznaczników, dzięki którym można by takiego określenia zgodnie z czystym sumieniem użyć ?
	Sprawa gustu ! Zakrzyknie niejeden oburzony <#FONT:[COLOR:0xFF6B8DFD]#>'artysta'<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#>. Fakt. . . o gustach się nie dyskutuje. Ale jak można modułek, oparty na popularnym <#FONT:[COLOR:0xFF6B8DFD]#>" 'm-cy, 'm-cy "<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#> i oprócz tego zaopatrzony w chorobliwie monotonne oraz wyświechtane stringi czy inne pady ,<#FONT:[COLOR:0xFFB8AA98]#>(pożyczone zapewne od Falcona albo innego Barteska:)<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#> nazwać pełnowartościowym utworem muzycznym wykorzystującym możliwie wiele dostępnych środków artystycznych. Fakt, na scenie rządzą inne kanony estetyczne, w kwestii muzyki nawiązujące do starych, dobrych, protrackerowskich brzmień <#FONT:[COLOR:0xFFB8AA98]#>(mam tu na myśli przede wszystkim gotowe trójdźwięki w postaci jednego sampla, dla zaoszczędzenia kanałów)<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#>.  Ale nieubłaganie skutecznie zdaje się tutaj potwierdzać teoria mówiąca że <#FONT:[COLOR:0xFF6B8DFD]#>"im więcej człowiek ma możliwości, tym mniej  z nich wykorzystuje"<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#>; sprawdza się ona szczególnie w dzisiejszych realiach. 
	Oto, gdy mamy do dyspozycji szerokie spektrum oprogramowania do edycji, obróbki, wygładzania i kształtowania utworzonej przez siebie muzyki, korzystamy jedynie z niewielkiej ilości niezbędnych nam narzędzi, nie zawsze, powiem więcej: przeważnie ograniczając się do minimum.
	Sam piszę modki,<#FONT:[COLOR:0xFFB8AA98]#>(pomijając ich jakość, he he)<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#> i z własnego doświadczenia widzę jak to wszystko wygląda. Do półprofesjonalizmu w każdym razie mi daleko. Pocieszam się myślą, że razem ze mną ramię w ramię, kroczy wielka rzesza podobnych mnie scenowych muzyków. Ten art nie jest jakimś moralitetem w odcieniu apokaliptycznym. Jednak mam na celu potrząśnięcie ambicją co poniektórych, którzy idą przy muzykowaniu po najmniejszej linii oporu, mimo iż mają możliwości w sensie talentu i umiejętności, do wprawiania swoją muzyką w zachwyt. Wiem że fajnie jest tworzyć modki na jedno kopyto, nie odświeżając posiadanego zestawu sampli co jakiś czas, <#FONT:[COLOR:0xFFB8AA98]#>(co według mnie jest bardzo, niestety ważne)<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#>, wiem, że czasem nie ma warunków ku dopieszczaniu każdego z osobna  patternu, dźwięku, akordu etc.
	Dla mnie na przykład, największym problemem jest ukończenie modka w kilku podejściach. Z reguły jeśli nie uda mi się ta sztuka za pierwszym razem, projekt ląduje w specjalnym katalogu, razem z setką_albo_i_więcej sobie podobnych kalek. 
	Czas ma niebagatelne znaczenie, po prostu, jeśli chce się być może nie najlepszym, ale dobrym muzykiem, trzymającym stały poziom, w miarę możliwości podnoszącym swoje <#FONT:[COLOR:0xFF6B8DFD]#>'kwalifikacje'<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#> - nie ma innego wyjścia - trzeba się temu oddać, poświęcając niestety coś w zamian. Naraża nas to na alienację, niezrozumienie, wręcz plotki w rodzaju: <#FONT:[COLOR:0xFF6B8DFD]#>"sorry, ale chodzą słuchy że ćpasz . . . "<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#>, hmm . . . Nemo sapiens nisi patiens, tylko że w przekładzie na nasze scenowe realia; I tym chciałbym zakończyć ten króciutki artykuł.
	Oczywiście czekam na oddźwięk. Nie zawieszam tego tematu w próżni. Z jednym aczkolwiek zastrzeżeniem: proszę o rzetelne podejście do tematu, konstruktywna krytyka - tak, bluzgi itd - nie.


<#FONT:[BOLD:1]#><#FONT:[COLOR:0xFFFFFF40]#>karlozFRL^chipsy kings<#FONT:[BOLD:0]#><#FONT:[COLOR:0xFFFFFF40]#>
