<#KEYWORDS:[WORDS:<Libido#2 - recenzja >]#><#SCROLLS:[BYLINE:1][BYPAGE:1][BYTWOPAGES:0]#><#JLIMIT:[C1LMARGIN:10][C1RMARGIN:630][C2LMARGIN:10][C2RMARGIN:300]#>
<#JUSTIFY:[TYPE:2]#><#FONT:[BOLD:1][FACE:<arial.ttf>][AALIASED:1][SIZEX:12][SIZEY:16][COLOR:0xFFFFFF40]#>Libido#2 - recenzja
<#FONT:[FACE:<arial.ttf>][BOLD:0][SIZEX:10][SIZEY:12 ][COLOR:0xFFFFFFFF]#><#TITLE:[CAPTION:<Libido#2 - recenzja>][AUTOSCROLL:1]#>

Dość długo wyczekiwałem na ten produkt. Ciągłe zapytania kierowane w stronę Emsi'ego o datę ukazania się dwójeczki i nękanie go powodowało już nie tylko mój, ale także jego zgrzyt zębów. Niestety wołania te przez długi czas nie przynosiły jednoznacznej odpowiedzi. Cały czas czegoś brakowało. Przede wszystkim grafiki, tekstur. Minęło trochę czasu, Emsi dalej świecił oczkami, bo z jego strony wszystko było gotowe i cały czas czekał tylko na wyniki prac reszty ekipy. No i w końcu odnalazłem w odmętach klosz.arta <#FONT:[COLOR:0xFFB8AA98]#>(dla niewtajemniczonych to taki pan, który ma bliski kontakt z toaletami - kloszard ;))<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#> prodkę, na którą długo czekałem. Mamy już <#FONT:[COLOR:0xFF00FF00]#>Libido#2<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#>, mamy nowy msx-disk. Jakie były moje pierwsze wrażenia? O tym macie okazję przekonać się poniżej.

Na początku widzimy dość ładnie wyglądający coverek Shexbeera. W tym czasie, jak się domyślam, trwa ładowanie sceny, którą mamy okazję ujrzeć już po kilku chwilkach. I widzimy. Na ekranie pokazuje się majstersztyk - niby nic specjalnego, ot - podwórko. Jednak coś w nim tkwi i chyba właśnie o to chodziło twórcom, aby wszystko zminimalizować i doprowadzić do jak najprostszej i jak najbardziej hip-hopowej wersji. Autorzy nie chcieli wymyślać nic ponad kulturę, która w tej muzyce panuje i jednocześnie nikt nie dążył do tworzenia czegoś, co eksplodowało by jakimiś fajerwerkami graficznymi, ilością kolorów itd. Takie podejście jest wg. mnie znakomite, bo buduje się w ten sposób klimat. Ogólnie produkcja mocno przewyższa część pierwszą, jeśli chodzi właśnie o motywy graficzne. W oryginale były one bardziej scenowe, a mniej hip-hopowe. Tutaj ta granica się zatarła. Otrzymujemy prodkę w pełni scenową, przeznaczoną dla scenowca i jednocześnie taką, którą mógłby obejrzeć każdy osobnik związany z hh i obydwaj odbiorcy byliby zadowoleni i w pełni rozumieli całość. A o to chyba chodzi. 

To co bardzo chwalę w całości, to tekstury. I nie mówię tu tylko o obiekty w stylu podłoże itd., bo to w gruncie <#FONT:[COLOR:0xFFB8AA98]#>(no właśnie podłoże == grunt, choć nie zawsze ;))<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#> rzeczy jest mniej ważne. Najpiękniejszą istotą jest w całym tym zbiorze graffiti, które widnieje na ścianach w scenie podwórka, jak i później w garażu z konsoletą. Sprawia to naprawdę porażające wrażenie. Kilkukrotnie próbowałem zawiesić Libido, by móc sobie spokojnie te tekstury obejrzeć <#FONT:[COLOR:0xFFB8AA98]#>(co okazało się bezskuteczne i raczej mi się zawiesić tego 'badziewia' nie udało)<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#>, ale później poszedłem prostszym sposobem - po prostu zajrzałem do  katalogu z teksturami i poszukałem tych, które mnie interesowały. :) Każdemu, kto lubi klimaty graffiti polecam to samo, gdyż, w rzeczy samej, jest co oglądać. 

Jak już wcześniej wspominałem następnym pomieszczeniem, po obejrzeniu podwórka, jest garaż <#FONT:[COLOR:0xFFB8AA98]#>(bo tak to na mój gust ma wyglądać :))<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#>, w którym, jak także mówiłem, stoi konsoleta. Muszę przyznać, że wygląda ona dużo profesjonalniej, niż w pierwowzorze. Mniej kolorowych przycisków, których i tak nie można użyć <#FONT:[COLOR:0xFFB8AA98]#>(co mnie trochę irytuje)<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#> i... brak nazw kolejnych piosenek. Co jest grane? W tym też momencie zauważyłem, że nie ma tak jak w poprzedniej części strzałek do przewijania modułków. Po chwili bardziej dociekliwego spoglądania w stronę ekranu spostrzegłem dwa przyciski - jeden z krzyżykiem, który najpewniej służy jako exit <#FONT:[COLOR:0xFFB8AA98]#>(A co! W końcu w powstawaniu Libido brał udział Sherlock, więc można sobie troszkę 'Powatsonować' :))<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#>, a drugi? Wcisnąłem i przygotowałem się na wszysko. No, przynajmniej na różne dziwne rzeczy. Nie było nic, co by mnie aż tak specjalnie zaskoczyło ;). Pojawił się panelik (można to tak nazwać?), na którym wypisane zostało 8 tytułów utworków + 2 bonusowe + intro. Rozwiązanie w jedyneczce było chyba jednak fajniejsze i cieksze... Ale to też jest znośne. ;) Zacząłem spokojnie przesłuchiwać kolejne modułki i zagłębiać się w ich treści oraz przekazie. Co one sobą reprezentują? Moim zdaniem ciekawsze rzeczy można było jednak odsłuchać w pierwowzorze. Te są może bardziej dopracowane, lepiej brzmią itp., ale za to pasują bardziej jako podkłady, niż wolnogrające utworki bez tekstu. Zgadza się - jest parę prawdziwych perełek (polecam m.in. utworki Sherlocka, które są naprawdę inne od tych Emsiego, co nie znaczy, że są gorsze!) i naprawdę warto to wszystko przesłuchać. Jednak jeśli nastawialiście się na coś podobnego do części pierwszej, to możecie się rozczarować! A czy pozytywnie, czy negatywnie, to już będziecie musieli ocenić sami. 

Jeśli chodzi o kod, to tymże zajął się ofkoz Mx, którego chyba nie muszę nikomu bliżej <#FONT:[COLOR:0xFFB8AA98]#>(bez skojarzeń! ;))<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#> przedstawiać, bo i tak każdy wie o kogo chodzi. Jeśli tego artka czytasz w theBeast, to musisz wiedzieć :). Ale wracając do tematu - wszystko sprawuje się bez większych zastrzeżeń. Nie wiem jak całość chodzi to na minimalnym konfigu wskazywanym przez kodera <#FONT:[COLOR:0xFFB8AA98]#>(czyli Celeron + RivaTNT + 64 ram)<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#>, bo niestety nie dysponowałem takim sprzętem do testu <#FONT:[COLOR:0xFFB8AA98]#>(a może to i dobrze? - przynajmniej dla mnie :))<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#>, ale wydaje mi się, że przy optymalnych do tego komputera ustawieniach nie powinno być większych problemów z odpaleniem msxdiska. Przypuszczam, że jedynym problemem może być płynność grafiki, ale to wszystko jest sferą wymysłów mojej chorej wyobraźni i raczej mnie nie słuchajcie, a prztestujcie sami!

Na pewno Libido jest inne niż reszta wydawanych co jakiś czas msxdisków. Tak było z wydaniem #1 i tak też jest w #2. Ale cała prodka posiada naprawdę fajny klimacik i efekt jest taki, jaki Emsi chciał osiągnąć - zbiór modków, w oprawie, która i bez nich byłaby na pierwszy rzut oka hip-hopowa. Z reguły jeśli pierwsza część jakiejś produkcji <#FONT:[COLOR:0xFFB8AA98]#>(bez względu na to, czy jest to film, czy książka)<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#> odniesie sukces i jej autorzy stworzą kontynuację, to jest ona dużo gorsza od pierwowzoru. Moje zdanie jest inne - wszystko zależy od typu produkcji. Można stworzyć lepszą kontynuację, która będzie pełniejsza i bogatsza. Potwierdza się to w przypadku filmu Blade 2, w większości produkcji scenowych i również jeśli chodzi o Libido 2, które może nie uczyniło milowego kroku, ale zdobyła kolejny stopień w górę i może okazać się kolejnym drogowskazem do sukcesu. Gorąco polecam drugie Libido i czekam na część trzecią, która ma przedstawiać czarny hip-hop. Według zapowiedzi powinna ona już się ukazać. Na pewno też będę ciągnął na modemie przez 3 godziny :). Pozdrawiam autorów - Emsi, Sherlock, Mx, Shexbeer, Campo, Taz... - jesteście wielcy!

<#FONT:[BOLD:1]#><#FONT:[COLOR:0xFFFFFF40]#>schizoos/propaganda<#FONT:[BOLD:0]#><#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#>

ps. 3msi wspomina, że z sieci można ściągnąć także pełne wersje muzyczek w formacie mp3, które na pewno nie brzmią tak samo!
