<#KEYWORDS:[WORDS:<Praktyczny podręcznik postnuklearnego swappera >]#><#SCROLLS:[BYLINE:1][BYPAGE:1][BYTWOPAGES:0]#><#JLIMIT:[C1LMARGIN:10][C1RMARGIN:630][C2LMARGIN:10][C2RMARGIN:300]#>
<#JUSTIFY:[TYPE:2]#><#FONT:[BOLD:1][FACE:<arial.ttf>][AALIASED:1][SIZEX:12][SIZEY:16][COLOR:0xFFFFFF40]#>Praktyczny podręcznik postnuklearnego swappera
<#FONT:[FACE:<arial.ttf>][BOLD:0][SIZEX:10][SIZEY:12 ][COLOR:0xFFFFFFFF]#><#TITLE:[CAPTION:<Praktyczny podręcznik postnuklearnego swappera>][AUTOSCROLL:1]#>

Wielkie jOŁ! Lyfu przy klawiszach. :>

     Do  tej pory myślałem, że obecnie teksty typu <#FONT:[COLOR:0xFF6B8DFD]#>"Jak fakować znaczki"<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#> czy <#FONT:[COLOR:0xFF6B8DFD]#>"Jak  pisać  listy"<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#> są już tylko reliktem przeszłości, cieniem dawnych  swapperów, resztkami walającymi się po scenowych muzeach. Ale, ale.. chyba jednak nie do końca. Snail począł się przeobrażać, reinkarnować w nową postać. Przeżarty przez robaczki ostatni wzwód emeryta, zaczyna odradzać się w postaci charyzmatycznego mesjasza młodego pokolenia demosceny. Jak ten hindus z <#FONT:[COLOR:0xFF6B8DFD]#>"Wiecznego studenta"<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#> zdaje się wołać:
    
- Przybyłem tu, aby studiować Wielką Amerykańską Sztukę Ujeżdżania Cipek!.. :>

     <#FONT:[COLOR:0xFFEDEF61]#>Drodzy adepci zacnej sztuki swappu!<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#>

     W zasadzie już wiele lat temu stwierdzono, że takich artków jak ten nie powinno się pisać, bo były to najczęściej pisane i najmniej poczytne teksty  większości diskmagów. Jednak to może i dobrze, takie teksty pisano, być może nowicjuszom było łatwiej. Obecnie nikt już nie daje takich wskazówek na łamach magów.. i przychodzą listy  pisane na kartce papieru, z wielkim napisem SNAIL RULEZ z tyłu koperty.
     Ostatnio dostałem list od znanego wszem i wobec imć Sh***ra. Nie mam oczywiście zamiaru autora obrazić czy wyśmiać, wręcz przeciwnie. Chciałbym tylko, aby jego list posłużył za przykład, jak listów pisać się nie powinno. Samego nadawcę chciałbym poinformować, że na list oczywiście odpiszę.. gdy przyjdzie odpowiednia pora, czyli już całkiem niedługo. Być może przyda się niektórym z was kilka wskazówek, być może jakoś wam pomogę wcisnąć się pomiędzy snailowe schematy.
     O tak - schematy! Wielu z was może to zdziwić, nie powinniśmy przecież powielać schematów, powinniśmy wychodzić naprzód, odkrywać nowe horyzonty, tworzyć własne oryginalne pomysły na swój swapp. Oczywiście! Zgadzam się z tym w stu procentach. Jednak rzeczą najważniejszą na początek jest dostosowanie swoich listów do możliwie jak najprzyjemniejszego odbioru, czyli przestrzeganie kilku od dawien dawna przyjętych snailowych norm...

     <#FONT:[COLOR:0xFFEDEF61]#>Kurwa. Wcięło mi taśmę (tu w środku).<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#>

     Ej słuchaj.. nieważne, gadka szmatka. Taka mała uwaga odnośnie listów, coś mi właśnie zaświeciło w głowie, jebnęło nurtem neuronów, odnośnie swappu. Co jest ciekawe, a co nie? Widzę, że nawet doświadczonym swapperom brakuje pewności i pomysłu na własne ja. Kopiowanie, kopiowanie błędnych schematów wyniesionych ze szkoły i ten zapach fascynacji ludźmi pokroju Huberta Urbańskiego.
     Co jest ciekawe, gdy klimaty zaczynają być poważne, gdy ktoś zarzuca taką z pozoru nieprzyjemną fazę? Wszystko przemija, wszechświat nas pochłania, filozofia patrzenia w gwiazdy, bombardowanie mózgu hormonami. Każdy tak ma, każdy ma swój milion problemów i wewnętrzną potrzebę porozmawiania z kimkolwiek, pobawienia się w psychologa, dentystę próchnicy własnego ego. Nie krytykuję tego, nie rzucam gadek w stylu <#FONT:[COLOR:0xFF6B8DFD]#>"nie mów mi o umieraniu",<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#> czemu nie? Dzisiaj miałem kilka badtripowych minutek, chodziłem po szkole i pytałem czy ktoś nie ma przypadkiem żyletki. Nikt nie miał.
     I te całe puenty. Lubię to, naprawdę lubię. Uwielbiam czuć ten ból codzienności, powtarzających się schematów, śmierci przyjaciół, narodzin wrogów. To cudowne wzruszyć się jakimś tam obrazem przelanym w snailowych słowach. Ale, ale.. mało kto to potrafi. Naprawdę. Przeważnie dostaję pseudopsychologiczną, ogólną papkę na temat sensu <#FONT:[COLOR:0xFFB8AA98]#>(bezsensu)<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#> istnienia, czy coś tam. Bardzo ogólnie, bez przykładów.
     Taka mała nutka obserwacji. Mało słów, szczególnie tych zapętlających <#FONT:[COLOR:0xFFB8AA98]#>(puentujących)<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#>, najlepiej zostawić jakiś taki niedosyt <#FONT:[COLOR:0xFFB8AA98]#>(ee. niedosmak?)<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#>.. i przede wszystkim - jakiś przykład, nie musi być bardzo konkrety. Ale przykład, żywy przykład, może być z literatury, filmu, życia, czegokolwiek, najlepiej bez żadnych nazwisk. Jakiś obraz, kolory, ruch, taki słowny trip wewnątrz naszych zmysłów, skojarzeń. Najlepiej coś co szybko potrafi potrząsnąć, pozostawić ze wstrząśnięciem osobowości, zapaleniem wrażliwości, rakiem ego. Konkretnie, bez zbyt wielu tłumaczeń.. a potem puenta, także bez tłumaczeń.
     Lubię gdy ktoś prowadzi mnie krok po kroku trzymając za rękę. Coraz wyżej i wyżej, powoli nasycając wonią, wkraczając na cudowne łąki wyobraźni, deptając liście wspomnień, łamiąc kwiaty czegoś tam w nas. Lubię gdy ktoś zawiązuje mi słowną opaskę na oczach, prowadzi coraz wyżej i wyżej, muskając moją wyobraźnię strzępami zapachów. A gdy otwieram oczy nie wierzę gdzie jestem.. z jakiego wysoka spadam. Gdy w sekundzie uświadamiam sobie o co tak naprawdę chodziło, jakie liście deptałem, o czym zapomniałem, jak bardzo przegrałem.
     Takie moje małe przemyślenie. Teoretyzowanie na nikim nie robi większego wrażenia. Ale.. teoretyzowanie z jakimikolwiek przykładami potrafi doprowadzić czytelnika na skraje literackiej psychozy, łomoczącego tętna, napływu krwi do mózgu, snailowego orgazmu.
     Zresztą poczytajcie jak to robią profesjonaliści. Fantastyka, fantastyka. Biblioteki stoją otworem, tylko trzeba umieć szukać i słuchać. Tylko perełki.

     <#FONT:[COLOR:0xFFEDEF61]#>Taśma na drugą stronę (zmiana półkul).<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#>

<#FONT:[COLOR:0xFF6B8DFD]#>>>Hey!
To jest mój first do ciebie, dlatego za wszelką cenę nie chciałem wypaść źle, lecz jak widzisz, nie wszystko poszło zgodnie z planem...<<<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#>

     To conajmniej dziwne. Dużo osób w pierwszych listach zaczyna od takiej gadki. Odpisz, następnym razem będzie lepiej i zaczyna wymieniać jak to teraz jest cienko jak borszcz. Do tego dochodzą jeszcze gadki o tym jak to krótko na scenie <#FONT:[COLOR:0xFFB8AA98]#>(nie mówię o tym przypadku, bo nic takiego nie wyczytałem),<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#> że beginnerka itede.
     Eee.. kurwa. Czy wy nie jesteście świadomi faktu, jak bardzo działacie taką gadką na moją podświadomość?! Zresztą chyba nie tylko na moją. W zasadzie to wielu z was nie znam, piszecie pierwszy list i od razu wmawiacie mi, że jesteście beginnerami, że jest cieniutko itd. Ech.. nie tędy droga. Skromnie, ale bez przesady. Ani nie wychwalać się pod niebiosa, ani tym bardziej broń maryjokrólowodziewic was przed takim najazdem na samego siebie.
     W zasadzie to ja nie wierzę w beginnerów, dla mnie to nie ma żadnego znaczenia. Po prostu albo się starasz albo nie, i nieważne ile jesteś na scenie. Ale wizerunek jaki wokół siebie wyrabiasz wpływa na innych, jeżeli wmówisz komuś, że jesteś cienki to inni tak będą cię postrzegać przez długi czas.. serio. Wiele osób, które teraz wypłynęły na szerokie wody kojarzy mi się ciągle z beginnerką, bo kiedyś pisali o sobie tak w listach. No.

     <#FONT:[COLOR:0xFFEDEF61]#>Więcej wiary w siebie, więcej ruchów, mniej pierdolenia.<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#>

<#FONT:[COLOR:0xFF6B8DFD]#>>>Czemu stuff jest nieświerzy, a letterforma nie ma? Jak już pisałem na wstępnie, od początku nie chciałem wypaść źle. Olbrzymie zasoby mojego dysku, obfite w stuff, pozwoliłyby mi na danie Ci niesamowitych produkcji, inter, chipów. Jestem ascii-makerem, także mógłbym zrobić letter-forma.  Więc  dlaczego tego wszystkiego nie ma? Odpowiedź jest prosta - komputer mi padł. Teraz piszę na jednym z kompów w mojej sieci,  dzięki bogom - trochę jest tam stuffu, ale nie tyle na pewno, co na serwerze... Odpisz, naprawdę warto. Następny lett będzie zawierać mnóstwo różnego rodzaju cudeniek - obiecuje.<<<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#>

     Wow. Miejscami brzmi jak reklama jakiegoś szmatoprzybytku <#FONT:[COLOR:0xFFB8AA98]#>(te olbrzymie, obfite zasoby, które pozwoliłyby na danie mi niesamowitych produkcji.. :> )<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#>. Niezłe, robi wrażenie. :> Ale to tylko gadanie, żadnych panienek nie ma.. a na dysku wrzuciłeś mi tylko deluxepainta. Kurwa, na zdrowy rozum, po co mi to?!.. :> Chętnie odwdzięczyłbym się obfitymi sterownikami do myszki czy czymś tam, ale to bez sensu.
     Nie ma stuffu to trudno, już lepiej wrzucić kilka fajnych.. ee.. fotek :>  zamiast takich rzeczy. Cokolwiek ciekawego, cokolwiek co mógłbym przejrzeć, a nie.. dp. :>
     Ale spoko.. oprawa ascii. Nie ma, no cóż trudno. Ale na takie rzeczy jak akapity czy mazovia to jestem uczulony. Zostało mi coś z azkowania, tekst musi być ładnie ułożony na środku ekranu <#FONT:[COLOR:0xFFB8AA98]#>(ja mam marginesy 3 - 72, polecam)<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#>, poza tym justowanie to podstawa. Polecam jakiś dosowy edytorek <#FONT:[COLOR:0xFFB8AA98]#>(dos navigator)<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#> czy cuś. Wiadomo, że to już antyk, ale do snailowej zabawy wypadałoby wygrzebać kilka rzeczy z piwnicy.
     Przydałoby się jakieś skromne ascii logo na początek, adresik, kilka słów o swoich kontaktach, zainteresowaniach, czymkolwiek. Jakiś mały standardzik w formie tabelki czy nawet motto / wierszyk. To zawsze jest miłym dodatkiem.
     Nie lubię obietnic. Nikt nie lubi. Liczy się tylko to co jest teraz, jeżeli są same obietnice to znaczy, że nic nie ma.
     Zacznijmy więc może od samego listu. Standardy. To oczywiste, że należy się przedstawić i napisać coś o sobie. Możliwie wyczerpująco <#FONT:[COLOR:0xFFB8AA98]#>(temat, a nie czytelnika),<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#> najlepiej krótko i treściwie. Podać swój wiek, koniecznie zainteresowania, cokolwiek o  sobie napisać. Nie trzeba trzymać się wydeptanych ścieżek i pisać o patronie swojej szkoły czy jak to tam ciężko jest pod blokiem.. cokolwiek.
     Sh**or  nie napisał o sobie ani słowa. :> Błąd. W dodatku gdzieś w środku letka dorzucone <#FONT:[COLOR:0xFF6B8DFD]#>>>Lett jest krótki, o mój Boże!<<<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#> no właśnie, a nie byłby, gdybyś napisał cokolwiek o własnej osobie. Ale cóż.. to takie dziwne, przedstawiać się w firstach.


<#FONT:[COLOR:0xFF6B8DFD]#>>>Otóż, widzisz  Schizoosie, już dawno nosiłem się z wydaniem maga. Na początku być lamerski projekt - Japan Zbir :P. Po jakimś czasie, zdecydowałem, że wydam charts-maga...<<<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#>

     :>  Lyfu jestem, to tak na marginesie. Uwaga odnośnie standów. Nikt ich nie lubi, każdy potraktuje to jako lekceważenie, olanie, masówkę. Najlepiej po skopiowaniu czegoś z listu do kogoś innego przeczytać ten fragment jeszcze raz i przynajmniej pozmieniać ksywki. To taka opcja zalecana dla początkujących standerów, bardziej zaawansowani mogą spróbować pouczyć się od razu pisać standy do szerszej publiczności, tak by nikt nie mógł zauważyć, że to stand. :>

<#FONT:[COLOR:0xFF6B8DFD]#>>>Mam nadzieje, że Twoja odpowiedź przysporzy mi natchnienia do napisania następnego letka, który, mam nadzieje, będzie o wiele, wieeeele dłuższy.<<<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#>

     Co my tu mamy? Lizanko - dupańko i kolejne obiecanki - cacanki. Czyli coś co  niektórzy lubią, a niektórym nie podchodzi. Mało wiarygodne, bo wątek z tym, że następny letek będzie dłuższy zapewne będzie powtarzać się w każdym kolejnym letku. :>
     Właśnie - sprawa długości letków. Jak przejrzycie jakieś stare magi może natchniecie się na advert Freda / Niepamiętamco i info <#FONT:[COLOR:0xFF6B8DFD]#>"short letters!"<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#>. Wow, wtedy mnie to dziwiło, teraz byłaby to doskonała reklama. Eee.. sprawa jest taka, że długie listy  to  nie to. Zazwyczaj jest to po prostu lanie wody, nic konkretnego. Dla mnie przede wszystkim konkrety, przykłady, puenty, poezja, miód, umarli poeci. :> Krótko, nie dłużej niż 7-8 kb, ale czegoś takiego co rozpierdoli mi zmysły! Na takie listy czekam zawsze. :>

<#FONT:[COLOR:0xFF6B8DFD]#>>>Musisz przyznać, że złośliwością ze strony mojego kompa było padnięcie AKURAT dzisiaj?<<<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#>

     RZECZYWIŚCIE.. ach te dzisiejsze komputery, które ZAWSZE nawalają akurat DZISIAJ. :>  Ale nieważne, po co się tłumaczysz? Dla mnie to jest nieważne, naprawdę. Liczy się to co chcesz przekazać, a ty przekazujesz mi tylko to jak krótki jest list i jak to źle, że akurat dzisiaj jebnął ci dysk. Ech.

<#FONT:[COLOR:0xFF6B8DFD]#>>>Proszę Cię - badź friendshipowy i nie olej tego senda... Obiecuje, przysięgam, zaklinam się, że nie będziesz tego zalowal<<<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#>

     Hehe, końcówka brzmi jak - Osama my master, alkaida my home, jihad  my war! :> Nie musisz się zaklinać, jasne, że będę friendshipowy i odpiszę. Wszyscy tu są friendshipowi, ale niestety czas już taki  friendshipowy nie jest. Więc nie obraź się jeżeli zajmie mi to małą czy większą chwilkę. Będę się starać. Tymczasem pozdrawiam serdecznie.

     <#FONT:[COLOR:0xFFEDEF61]#>Na koniec słowo na niedzielę.<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#>

     Małe przemeblowanie w pokoju swappera. Bierzemy kosz na śmieci i wypierdalamy wszystkie pomazane dyski, niskoformatowe koperty i starte znaczki z przedwojennym orzełkiem. Czy trzeba tłumaczyć? Swappujemy  na cd(rw). Żadnych rozjebanych dysków, które zawsze mnie cholernie wkurwiały, żadnych podejrzanych tłustych kopert. Cieniutko, schludnie, pojemnie, nowocześnie. W neosnailowym klimacie.
     Zawsze wielkie snailowe hALO, nigdyniekończąca się historia, wieczna legenda. Zero-zero-czy, nowa rozpierdalająca swappERA!


<#FONT:[BOLD:1]#><#FONT:[COLOR:0xFFFFFF40]#>with / spiral ^ scream!
( 1 9 9 9  -  2 0 0 3 )<#FONT:[BOLD:0]#><#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#>
