<#KEYWORDS:[WORDS:<Oczyma na świat >]#><#SCROLLS:[BYLINE:1][BYPAGE:1][BYTWOPAGES:0]#><#JLIMIT:[C1LMARGIN:10][C1RMARGIN:630][C2LMARGIN:10][C2RMARGIN:300]#>
<#JUSTIFY:[TYPE:2]#><#FONT:[BOLD:1][FACE:<arial.ttf>][AALIASED:1][SIZEX:12][SIZEY:16][COLOR:0xFFFFFF40]#>Oczyma na świat
<#FONT:[FACE:<arial.ttf>][BOLD:0][SIZEX:10][SIZEY:12 ][COLOR:0xFFFFFFFF]#><#TITLE:[CAPTION:<Oczyma na świat>][AUTOSCROLL:1]#>
Odchwaszczanie rzeczywistości

  Każdy, kto miał do czynienia z Rzeczywistością, wie, do czego Ona jest zdolna. Wie, jakimi środkami dysponuje, co potrafi dać człowiekowi i co zabrać; jak działa i jak luki w logice swojego działania wypełnia amalgamatem dobrowolnie uznawanych dogmatów lub siłą wtłaczanych w osobowość prawd i zwyczajów rozumowania. Każdy, kto dysponuje sprawnym umysłem, wolnym od najgorzej na niego wpływających czynników: nadmiaru podniet lub otępienia; każdy, kto spróbuje skonfrontować całkowicie własny, dowiedziony empirycznie pogląd z mechanizmami Rzeczywistości, staje się w większym lub mniejszym stopniu Obserwatorem. Jednym z pierwszych wniosków każdego początkującego Obserwatora jest:

  <#FONT:[COLOR:0xFF6B8DFD]#>"Coś jest nie tak..."<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#>

  <#FONT:[COLOR:0xFFEDEF61]#>ZŁO.<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#> Wojny, głód, bieda, choroby, zaniedbania, niesprawiedliwość, ignorancja, krótkowzroczność, wyzysk, ogłupianie, degradacja środowiska, zanik wartości, upadek moralny, deterioryzacja własnych umysłów i ciał, hipokryzja, <#FONT:[COLOR:0xFF6B8DFD]#>'jebałpiesizm'<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#>, chamstwo, dewocja, nietolerancja, znieczulica. 
  Można powiedzieć, że wszystko jest w porządku w rodzinie. Można powiedzieć, że wszystko jest w porządku ze stanem zdrowia, czy świadomości. Ale nie można powiedzieć, że wszystko jest w porządku z Rzeczywistością. 
  Teraz następuje w życiu Obserwatora ważny moment. Ważny tak dla niego, jak i dla Rzeczywistości. Przychodzi mu bowiem wybrać, czy będzie tylko obserwował, zbierał informacje, analizował i syntezował; czy zbierze się na wysiłek i odwagę konfrontacji syntezowanych wniosków z Rzeczywistością. Czy będzie Obserwatorem czynnym, czy biernym; statycznym, czy dynamicznym. Może więc trzymać się dalej Rzeczywistości, zostawiając Jej obserwowanie w sferze hobby, co przysporzy mu niechybnie wielu pozytywnych przeżyć, podniesie jego poziom w Niej życia, stopę życiową, warunki bytowania. Ale gdy jego system filozoficzny, czy religia, którą wyznaje, wyklucza obojętność, chwali fakt pomagania, wytapia <#FONT:[COLOR:0xFF6B8DFD]#>'moralny szpic',<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#> na który nabije się ilekroć oprze swe działania na egoizmie, staje on w sytuacji <#FONT:[COLOR:0xFF6B8DFD]#>'Samarytanina Ludzkości'.<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#> Obserwując bez zobowiązań, będzie wiódł w obiekcie swoich obserwacji - Rzeczywistości - szczęśliwe życie, o ile będzie trzymał się z dala od wniosku:<#FONT:[COLOR:0xFF6B8DFD]#> "ludzie powinni to wiedzieć".<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#> Jednak naciskany przez moralność będzie się non-stop niepokoił, obserwacja stanie się często frustrująca, stanie się też fundamentem jego istnienia; ale wszystkie bitwy z Rzeczywistością, które wygra, będą ekstatycznie satysfakcjonujące, nieustannie mobilizujące. A krócej: Obserwator <#FONT:[COLOR:0xFFB8AA98]#>(o. bierny)<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#> będzie prawym i szanowanym obywatelem swojego kraju; Obserwujący zaś <#FONT:[COLOR:0xFFB8AA98]#>(o. dynamiczny)<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#>, będzie prawdziwie szczęśliwym człowiekiem, Wolnym Umysłem. 
  Jednak dla obu dróg obserwacja pozostaje częścią wspólną. Oba typy obserwatorów będą szlifowały własne metody postrzegania świata, na różne sposoby będą go analizowały. Będą ich jednak różniły dwie zasadnicze rzeczy: efekty ich obserwacji, oraz ich głębia i rozległość. Hobbysta będzie swoje wnioski wykorzystywał po ich skrystalizowaniu; będzie swoje metody wdrażał w życie, ale na skutek zbytniej koncentracji i akceptacji Rzeczywistości, pogodzenia się z Nią, będzie w te swoje mądrości ubogi, a będą odnosiły się głównie do życia codziennego - płycizna. Obserwujący z kolei, będzie starał się ze swoimi odkryciami z Rzeczywistością dzielić, a wraz z ich mnożeniem się <#FONT:[COLOR:0xFFB8AA98]#>(bo dociekliwość zrodzona brakiem p e ł n e j akceptacji otoczenia i swojego stanu będzie generowała rzesze wniosków, spostrzeżeń i teorii),<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#> dojdzie do wniosku, że trzeba być ostrożnym. W praktyce będzie to tak wyglądało, że widoczne efekty jego obserwacji będą <#FONT:[COLOR:0xFF6B8DFD]#>'sezonowe'<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#>, gdyż ostrożność nie pozwoli mu na przekaz niepełny, niedopracowany, a to będzie wymagało nakładów pracy, czasu, chwilowych rozejmów w wojnie z Rzeczywistością. Jednak same obserwacje będą trwały ciągle; u obserwatora biernego będą sporadyczne.
  <#FONT:[COLOR:0xFFEDEF61]#>Ale ale:<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#> odchwaszczanie Rzeczywistości. No więc ingerowanie w Rzeczywistość, to pozytywne, przemyślane, ostrożne, na drodze dopracowanego przekazu, jak i spontanicznych codziennych reakcji; nie obędzie się bez określonego postrzegania świata. Wolny Umysł ma na celu po pierwsze wyzwalanie siebie, po drugie pomaganie w tym innym, pod warunkiem, że tego chcą. Poprzez wyzwolenie, rozumiem pozbywanie się najgorszych naleciałości Rzeczywistości, poszerzanie świadomości, wszechstronne doskonalenie siebie; odkrywanie Prawdziwego Siebie. Sposobów na to jest mnóstwo, ale to jest jak z drzewem: po licznych odgałęzieniach można schodzić powoli do grubszych gałęzi, aż trafi się na pień. Pniem będzie w wypadku udoskonalania siebie postrzeganie, a dokładniej: postrzeganie Rzeczywistości, bo w niej spędzamy większość czasu. [Przynajmniej na razie; w momencie gdy większość populacji ludzkiej będzie <#FONT:[COLOR:0xFF6B8DFD]#>'podłączała się', 'dostrajała' i 'odpadała'<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#>[1], na przebywanie w Rzeczywistości <#FONT:[COLOR:0xFFB8AA98]#>(systemach prawnych, państwowych, społecznych, socjologicznych)<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#> będziemy poświęcali jedynie cząstkę doby. Ale to tak na marginesie. 
  Postrzeganie można uogólnić więc, przy zestawieniu z dwoma drogami życia <#FONT:[COLOR:0xFFB8AA98]#>(trzymaniem się Rzeczywistości lub walką z Nią, tworzeniem nowej)<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#> do postrzegania w sposób nie oddalający od Niej, a wręcz przybliżający, nie zmieniający Jej - najwyżej lekko naginający do własnych potrzeb <#FONT:[COLOR:0xFFB8AA98]#>(o. bierne)<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#>; lub w sposób nie tyle odgraniczający od Niej, co pozwalający na panowanie nad Jej najbliższą, otaczającą częścią, a przede wszystkim na perfekcyjne panowanie nad SOBĄ. <#FONT:[COLOR:0xFF6B8DFD]#>"Być równym bogom, oznacza panowanie nad rzeczywistością, zamiast padania ofiarą przypadku" <#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#><#FONT:[COLOR:0xFFB8AA98]#>(Colin Wilson, "Pasożyty umysłu").<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#>    
  Pierwszy styl odbierania Rzeczywistości, tj. zakorzeniający w Niej, uznający Jej zwierzchnictwo, pominiemy milczeniem, bo o przykładnym życiu w Rzeczywistości mówią przykazania i nakazy wyznawanej wiary, obyczaje i konwenanse - a to każdy zna. Skupmy się na postrzeganiu progresywnym, wyciąganiu z Rzeczywistości wszystkiego, co może przydać się w szeroko pojętym udoskonalaniu siebie i Jej w efekcie. 
  Rzeczywistość przejawia się bezpośrednio w tym co widzimy, słyszymy, odczuwamy. Pośrednio są to stany naszego ciała i świadomości <#FONT:[COLOR:0xFFB8AA98]#>(szczególnie tego drugiego).<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#> Chodzi nam więc o to, żeby widzieć, słyszeć i odczuwać wyraźniej, głębiej, więcej, na wielu poziomach, pod wieloma kątami. Chodzi nam o to, żeby ciało nasze było sprawne: wytrzymałe, silne, podległe całkowicie naszej woli; żeby nie rzutowało negatywnie na stan świadomości. Chodzi nam w końcu o to, żeby poszerzyć świadomość, postrzegać wszystko, wszędzie, prawidłowo; żeby otworzyć na oścież Drzwi Percepcji, stać się Wolnym Umysłem, Prawdziwym Sobą. Pomóc ma w tym właśnie drugi rodzaj postrzegania Rzeczywistości: cenzuralizacja, czyli odrzucanie wszystkiego, co hamuje, lub niedostatecznie pomaga, a wyodrębnianie i koncentrowanie się na wszystkim, co w tej nieszczęsnej Rzeczywistości czyni Cię szczęśliwym, daje dobre samopoczucie; doprowadzanie do takich sytuacji <#FONT:[COLOR:0xFFB8AA98]#>("..panowanie nad rzeczywistością.."). <#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#>
  Jak to będzie wyglądało w praktyce? No pomyślmy. Telewizja na przykład, podstawowy nośnik informacji między Rzeczywistością, a człowiekiem <#FONT:[COLOR:0xFFB8AA98]#>(zwracam uwagę na to, że kontakty z ludźmi to raczej wymiana tych informacji, a mniej odbieranie).<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#> Włączamy tryb cenzuralizacji[2]. 
  
  <#FONT:[COLOR:0xFFEDEF61]#>Serial.<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#> Jaki? Komediowy - świetnie, na tło do kolacji w sam raz, rozrywka równa się odpoczynkowi. 
  <#FONT:[COLOR:0xFFEDEF61]#>Telenowela?<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#> Odpada - rozciągnięta do granic znośności przewidywalna fabuła. Nudy! 
  <#FONT:[COLOR:0xFFEDEF61]#>Wiadomości.<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#> Oho. Byle szybko i nie o politykach. Trzeba szanować nerwy.
  <#FONT:[COLOR:0xFFEDEF61]#>Film.<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#> Tylko żadnych melodramatów! Ani thrillerów psychologicznych! Są tak trywialne. Najlepiej coś pobudzającego. 
  <#FONT:[COLOR:0xFFEDEF61]#>Program dokumentalny.<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#> O ukwiałach - odpada;-) Ale nt. klasztoru Shaolin na przykład - dawać go tu! Nie ma to jak motywacja.
  Ale wszystko zależy od gustu. W każdym razie, jeżeli ma się coś ważniejszego na głowie, to w ogóle włączenie telewizora odpada. 
  
  Przykłady postrzegania Rzeczywistości w ten produktywny sposób, można by mnożyć. Na koniec przytoczę może jeszcze jeden: jak odbierasz ten artykuł?...

  Zastanów się, w świetle tego, co napisałem, kim jesteś, jakiego typu obserwatorem. Jeśli nie widzisz tu większego sensu, jeśli nie czujesz się chociaż trochę lepiej niż przed rozpoczęciem lektury tego artykułu, jeśli patrzyłeś niecierpliwie na scrollbar, jeśli dopiero w tym oto momencie, gdy zwracam się bezpośrednio do Ciebie, przykułem Twoją uwagę, znaczy że jesteś obserwatorem biernym. Ale jeśli dokładnie analizowałeś i syntezowałeś podczas czytania powyższe słowa, a mi udało się ułożyć je w logiczne związki i lektura spowodowała przez to u Ciebie jakiś przyjemny dreszcz metafizyczny, to znaczy, że jesteś obserwatorem dynamicznym, przyszłym Wolnym Umysłem.

  Pokój z Tobą.


<#FONT:[BOLD:1]#><#FONT:[COLOR:0xFFFFFF40]#>bla/ind.<#FONT:[BOLD:0]#><#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#>
luty 03`
<#LINK:[COLOR:0xFFE1D1BE][ACTCOLOR:0xFF016DFF][VISCOLOR:0xFFC0C0FF][ACTION:<EXE:mailto:b_d@o2.pl>][CAPTION:<b_d@o2.pl>][AUTOSCROLL:1]#>b_d@o2.pl<#ENDL:#>


---------
<#FONT:[COLOR:0xFF008080]#>Przypisy:<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#>

[1] turn on (podłącz się) tune in (dostrój się) drop out (odpadnij) - terminy wprowadzone przez Timothy`ego Leary; w skrócie:
"Podłączyć się" to być w kontakcie ze starożytną energią i wiedzą, które są wbudowane w twój układ nerwowy. Dostarczają one nie wysłowionej radości i odkryć. "Dostroić się", to zaprząc i porozumieć się z tymi nowymi perspektywami w harmonijnym tańcu ze światem zewnętrznym. "Odpaść" oznacza odłączenie się od plemiennych rozgrywek.
"Polityka Ekstazy", rozdział "Ona dochodzi kolorowo" (dostępne na serwisie hyperreal.info)  

[2] o cenzuralizacji można poczytać pod adresem www.peoma.art.pl, w dziale filozofii - artykuł "System Operacji Uniezależniających Umysł", Luca Nawrockiego (polecam też pozostałe artykuły tego autora)
