<#KEYWORDS:[WORDS:<I feel PAiN in your eyes >]#><#SCROLLS:[BYLINE:1][BYPAGE:1][BYTWOPAGES:0]#><#JLIMIT:[C1LMARGIN:10][C1RMARGIN:630][C2LMARGIN:10][C2RMARGIN:300]#>
<#JUSTIFY:[TYPE:2]#><#FONT:[BOLD:1][FACE:<arial.ttf>][AALIASED:1][SIZEX:12][SIZEY:16][COLOR:0xFFFFFF40]#>I feel PAiN in your eyes
<#FONT:[FACE:<arial.ttf>][BOLD:0][SIZEX:10][SIZEY:12 ][COLOR:0xFFFFFFFF]#><#TITLE:[CAPTION:<I feel PAiN in your eyes>][AUTOSCROLL:1]#>

Czy ktoś nie słyszał o PAiNie? To w tej chwili już cholerna żywa legenda! Szwajcarski diskmag, który ukazuje się niemal nieprzerwanie od 1994 roku. Niedawno świętował całkiem nieprzeciętny jubileusz, gdyż stuknęła mu 50-tka. Tak, jest, ukazało się 50 wydanie PAiNa!

<#FONT:[COLOR:0xFFEDEF61]#>Początki<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#>

Założycielami magazynu byli Chicken i Uli. Początkowo nie było aspiracji, by PAiN stał się międzynarodowym zinem. Tematyka oscylowała raczej wokół problemów lokalnej sceny z dodatkowym naciskiem na to co działo się na BBS'ach. Z czasem magazyn ewoluował, pojawiały się rzeczy, które w większym stopniu mogły zainteresować czytelników z innych krajów. Znalazły się więc pierwsze artykuły i wywiady. Trzeba też zaznaczyć, że PAiN od pierwszego numeru był wydawany w języku angielskim. Outfit magazynu od początku był bardzo oryginalny <#FONT:[COLOR:0xFFB8AA98]#>(przynajmniej na scenie PC)<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#> i taki pozostał do dziś. Charakterystyczne menu wyboru artykułów jednoznacznie kojarzy się z PAiNEm. Przez długi czas oprawę graficzną magazynu stanowiło ansi. Trzeba przyznać, że wyglądało to całkiem, całkiem i na głowę biło to, co mogliśmy oglądać w naszym późniejszym Measure. Były np. ciekawe manipulacje charsetem i kilka innych umilających życie pierdolinków. Redaktorzy zawsze stawiali na regularność ukazywania się zina, dlatego też oprawa graficzna pozostawała w zasadzie niezmienna. W przeciągu tych wszystkich lat PAiN miał tylko kilka różnych paneli. Oczywiście pewne kosmetyczne zmiany pojawiały się znacznie częściej. PAiN taki jakim go dziś oglądamy pojawił się dopiero w 1999 roku. Wówczas to przeszedł gruntowną przebudowę enginu i zyskał zupełnie nową oprawę graficzną i nową jakość.

<#FONT:[COLOR:0xFFEDEF61]#>PAiN dziś<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#>

Aktualnie pieczę main editora sprawuje <#FONT:[COLOR:0xFF00FF00]#>Unlock<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#> i idzie mu całkiem nieźle. PAiN obok Hugiego jest jednym z dwóch w tej chwili liczących się zinów na scenie międzynarodowej. PAiN ma dobry kod, nie ma w nim zbyt wiele fajerwerków, ale jest sprawny i funkcjonalny. W ostatnich numerach gości grafika <#FONT:[COLOR:0xFF00FF00]#>Freda/Colodox <#FONT:[COLOR:0xFFB8AA98]#>(tradycyjnie nie jest zmieniana co numer)<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#>, a za podkład muzyczny najczęściej robi jeden moduł, starannie dobrany. Chartsy są nieodłączną częścią PAiNA. Aktualnie jest wprowadzony podział na chartsy międzynarodowe i te dotyczące sceny szwajcarskiej <#FONT:[COLOR:0xFFB8AA98]#>(która, nie jest zbyt liczna, więc prawie cała się na nie łapie :))<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#>. Liczba głosujących nie jest duża, ale i nie taka znów mała. Ostatnimi czasy waha się od 40 do 70 osób. Stałym punktem programu są newsy, recenzje, wywiady. Wśród recenzji oprócz scenowego stuffu pojawiały się także recenzje gier co czasem wzbudza pewne kontrowersje. To co najcenniejsze w PAiNie to świetny klimat i poczucie humoru redaktorów. Rzeczy których próżno szukać w Hugim. Swoją drogą trzeba zauważyć, że redakcje PAiNA i Hugiego nie darzą się wielką sympatią, a były nawet momenty, że te antagonistyczne nastroje nabierały sporej pikanteri <#FONT:[COLOR:0xFFB8AA98]#>(jeśli nie było to aż tak widoczne w samych magach to na pewno na listach dyskusyjnych)<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#>. Osobiście dylemat PAiN czy Hugi rozwiązałem dosyć szybko - PAiN. Głównie za humor i klimat.

<#FONT:[COLOR:0xFFEDEF61]#>50 numer<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#>

Jak wygląda jubileuszowe wydanie? W warstwie wizualnej bez szokujących zmian, redakcja przyzwyczaiła już czytelników, że w tej kwestii jest bardzo konserwatywna. W środku jednak są teksty, w których z każdej strony odczuwa się atmosferę wielkiej fety. Nie brak też wylewnych wspomnień, nostalgicznych podróży do korzeni, wywiadów z pierwszymi redaktorami itd. itp. Jest tego aż nadto, ale przecież nie co dzień jest okazja do takiego świętowania. Archiwum z magazynem zajmuje ponad 10mb, z czego przeszło 80%
to muzyka <#FONT:[COLOR:0xFFB8AA98]#>(część w formacie mp3)<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#>. Ta niespotykana jak na PAiNa ekstrawagancja spotkała się z różnym przyjęciem wśród czytelników <#FONT:[COLOR:0xFFB8AA98]#>(jak nietrudno się domyślić najwięcej słów krytyki padło ze strony posiadaczy modemów)<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#>, lecz cóż, pięćdziesiąty numer musi rządzić się swoimi prawami! Jeśli dotychczas przechodziłeś obojętnie obok tego zina to czas to zmienić. Jego 50 numer jest ku temu dobrą okazją.

<#FONT:[COLOR:0xFFEDEF61]#>PAiN jutro<#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#>

Jak zapewniają autorzy PAiN będzie się ukazywał nadal. Miejmy taką nadzieję. Czy doczekamy kiedyś świętowania z okazji setnego numeru? Znając entuzjazm jego wydawców, to chyba całkiem niewykluczone.

WWW diskmaga PAIN: <#LINK:[COLOR:0xFFE1D1BE][ACTCOLOR:0xFF016DFF][VISCOLOR:0xFFC0C0FF][ACTION:<EXE:http://pain.planet-d.net>][CAPTION:<http:\\/\\/pain.planet-d.net>][AUTOSCROLL:1]#>http://pain.planet-d.net<#ENDL:#>

<#FONT:[BOLD:1]#><#FONT:[COLOR:0xFFFFFF40]#>Frey/Addict<#FONT:[BOLD:0]#><#FONT:[COLOR:0xFFFFFFFF]#>
